Wydawnictwo: Novae Res
Rok wydania: 23 października 2025
ISBN: 978-83-8423-165-4
Kategoria: literatura obyczajowa
Stron: 306
Wydanie I
Tom II
Jolanta Kosowska urodziła się na Opolszczyźnie, chociaż swoje życie związała z Wrocławiem. Z zawodu jest lekarką i specjalistką w trzech dziedzinach medycyny. Jako nauczycielka została nagrodzona za nowatorskie programy edukacyjne dla lekarzy. Obecnie mieszka w Dreźnie już od paru lat i tam jest związana z drezdeńską Polonią. Jest pomysłodawczynią praktyki lekarskiej dla cudzoziemców. Swoje życie, czas dzieli na pracę zawodową, podróże i pisanie. Książka "Niepamięć" była jej pierwszą wydaną powieścią.
Marta Jednachowska córka Jolanty Kosowskiej. Miłośniczka koni. Lekarka weterynarii.
„Kalendarz adwentowy 2. Dwanaście dróg do domu” trafił do mnie jak wiele innych książek dzięki Book Tourowi prowadzonemu przez dziewczyny Andżelikę i Różę z bloga "Czytam dla przyjemności". Jest to druga część historii dzieci z domu dziecka przy ulicy Zimowej.
Historia ta dzieje się dwadzieścia lat po pierwszym tomie. Dzieci już nie są dziećmi, a dorosłymi osobami, które mają swoje rodziny, pasje, prace i w tej gonitwie w dorosłości zapomnieli i oddalili się od siebie. Było ich dwanaścioro, byli dla siebie jak rodzina, a teraz nawet o sobie nie pomyślą. Wszystko się zmienia, gdy ich opiekunka trafia do domu opieki i zaczyna mieć problemy z pamięcią, gdy Marysia, jedna z jej podopiecznych ją odwiedza, kobieta jej nie poznaje. Dziewczyna postanawia o nią zawalczyć. Wpada na pomysł zebrania całej dwunastki i 25 grudnia zrobić rodzinne spotkanie dawnej opiekunki z jej podopiecznymi. Marii bardzo chętnie pomaga Jagoda, kolejna mieszkanka domu dziecka, a teraz opiekunka w tym samym przybytku. Jak się okazuje sprawa nie jest taka prosta, a dziewczyny zaczynają się poddawać po pierwszych odmowach. Lecz kontakt z Karolem i informacje o jego stanie zdrowia, motywują do działania jeszcze więcej osób. Jak zakończy się ta historia? Co dzieje się z Karolem? Czy dzięki niespodziance Grażynie uda odzyskać się przynajmniej część wspomnień?
Tytułowa książka jest to pełna emocji, ciepła i wzruszeń historia dwanaściorga teraz już dorosłych ludzi, którzy w tym całym pędzie zapomnieli najważniejszego- o dawnych czasach i osobach, które wtedy były im bliskie. Którzy byli dla siebie jak rodzina, chociaż nie łączyły ich więzi krwi, lecz ich przeżycia i chęć posiadania rodziny, po prostu bycia kochanym ich połączyło. Namiastkę tego wszystkiego znaleźli w domu dziecka przy ulicy Zimowej. Teraz to utracili, ale w obliczu choroby potrafią się zjednoczyć i działać.
Książki nie da się czytać bez paczki chusteczek. Nie raz, nie dwa czytelnik uroni przy niej łzy. Historia chwyta za serce. Pokazując jak wielką moc ma przyjaźń. Przy tej historii nie da się nudzić i trudno jest się od niej oderwać, ponieważ cały czas siedzi w głowie. Przez te dwadzieścia pięć dni grudnia, jak okienka kalendarza adwentowego poznajemy ich historię. Każda inna, niektórzy bohaterowie się zmienili, niektórzy dorośli, ale dawne cechy pozostają tylko w innej wersji, tej starszej. Książka idealnie wprowadza nas w klimat świąteczny. Już nie mogę doczekać się świąt. Gorąco polecam.
Jolanta Kosowska urodziła się na Opolszczyźnie, chociaż swoje życie związała z Wrocławiem. Z zawodu jest lekarką i specjalistką w trzech dziedzinach medycyny. Jako nauczycielka została nagrodzona za nowatorskie programy edukacyjne dla lekarzy. Obecnie mieszka w Dreźnie już od paru lat i tam jest związana z drezdeńską Polonią. Jest pomysłodawczynią praktyki lekarskiej dla cudzoziemców. Swoje życie, czas dzieli na pracę zawodową, podróże i pisanie. Książka "Niepamięć" była jej pierwszą wydaną powieścią.
Marta Jednachowska córka Jolanty Kosowskiej. Miłośniczka koni. Lekarka weterynarii.
„Kalendarz adwentowy 2. Dwanaście dróg do domu” trafił do mnie jak wiele innych książek dzięki Book Tourowi prowadzonemu przez dziewczyny Andżelikę i Różę z bloga "Czytam dla przyjemności". Jest to druga część historii dzieci z domu dziecka przy ulicy Zimowej.
Historia ta dzieje się dwadzieścia lat po pierwszym tomie. Dzieci już nie są dziećmi, a dorosłymi osobami, które mają swoje rodziny, pasje, prace i w tej gonitwie w dorosłości zapomnieli i oddalili się od siebie. Było ich dwanaścioro, byli dla siebie jak rodzina, a teraz nawet o sobie nie pomyślą. Wszystko się zmienia, gdy ich opiekunka trafia do domu opieki i zaczyna mieć problemy z pamięcią, gdy Marysia, jedna z jej podopiecznych ją odwiedza, kobieta jej nie poznaje. Dziewczyna postanawia o nią zawalczyć. Wpada na pomysł zebrania całej dwunastki i 25 grudnia zrobić rodzinne spotkanie dawnej opiekunki z jej podopiecznymi. Marii bardzo chętnie pomaga Jagoda, kolejna mieszkanka domu dziecka, a teraz opiekunka w tym samym przybytku. Jak się okazuje sprawa nie jest taka prosta, a dziewczyny zaczynają się poddawać po pierwszych odmowach. Lecz kontakt z Karolem i informacje o jego stanie zdrowia, motywują do działania jeszcze więcej osób. Jak zakończy się ta historia? Co dzieje się z Karolem? Czy dzięki niespodziance Grażynie uda odzyskać się przynajmniej część wspomnień?
Tytułowa książka jest to pełna emocji, ciepła i wzruszeń historia dwanaściorga teraz już dorosłych ludzi, którzy w tym całym pędzie zapomnieli najważniejszego- o dawnych czasach i osobach, które wtedy były im bliskie. Którzy byli dla siebie jak rodzina, chociaż nie łączyły ich więzi krwi, lecz ich przeżycia i chęć posiadania rodziny, po prostu bycia kochanym ich połączyło. Namiastkę tego wszystkiego znaleźli w domu dziecka przy ulicy Zimowej. Teraz to utracili, ale w obliczu choroby potrafią się zjednoczyć i działać.
Książki nie da się czytać bez paczki chusteczek. Nie raz, nie dwa czytelnik uroni przy niej łzy. Historia chwyta za serce. Pokazując jak wielką moc ma przyjaźń. Przy tej historii nie da się nudzić i trudno jest się od niej oderwać, ponieważ cały czas siedzi w głowie. Przez te dwadzieścia pięć dni grudnia, jak okienka kalendarza adwentowego poznajemy ich historię. Każda inna, niektórzy bohaterowie się zmienili, niektórzy dorośli, ale dawne cechy pozostają tylko w innej wersji, tej starszej. Książka idealnie wprowadza nas w klimat świąteczny. Już nie mogę doczekać się świąt. Gorąco polecam.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz